Het is gelukt!

Mn bachelordiploma is binnen! Maandagavond ontving ik het mailtje van mijn docent met het cijfer voor mijn werkstuk.

Een werkstuk waar ik meer aan had kunnen doen, waar de spelfouten nog niet allemaal uitgehaald waren omdat ik dacht dat ik het toch nog wel zou moeten verbeteren om een betere structuur en conclusie af te leveren.

De docent mailde dan hij het een originele manier vond om mijn onderwerp aan te pakken, goed uitgewerkt en gestructureerd, afgezien van wat spelfouten en niet goed lopende zinnen (daar zijn ze!). Hij mailde dat ik hem met mijn tekst nog heel wat nieuwe inzichten heb gegeven, terwijl hij zelf ook best goed in dit onderwerp zat. De betreffende docent gaat na de zomer genieten van zijn pensioen, leuk dat ik hem nog wat heb kunnen leren Al met al kwam hij uit op een 8. Huh?!

Dit betekende dat ik mijn bachelor heb gehaald, met een mooi slotcijfer voor mijn scriptie xe9n voor de laatste opdracht.

En wat ik nu geleerd heb? Naast de kennis die nodig was om mijn Bachelor te halen, heb ik nu ook geleerd dat ik moet vertrouwen, dat ik wel iets te vertellen heb en dat ik dat blijkbaar ook goed over kan brengen. Ik ben klaar voor de Master die ik volgend jaar ga doen. Dit is gelukt, dat moet ook gaan lukken.

Dat weet ik dus nu, nu nog geloven, want het kwartje wil nog niet helemaal vallen.

Ik heb een aantal mooie dagen achter de rug!

Vorig weekend begon het met Rock Werchter. Na een afwezigheid van 2 jaar voelde het toch weer als een soort van thuis komen. Vier dagen muziek, gezelligheid en mooi weer! De succesformulie voor een weekend genieten. Ik genoot van hoogtepunten zoals Eels, Elbow, Portishead, Chase and Status en Digitalism. Maar ook van de andere bands, vaak relaxend op het veld.

De week die volgde stond in het teken van wachten. Wachten op goedkeuring van mijn onderwerp en opzet van mijn laatste te schrijven paper en wachten op het cijfer van mijn scriptie. Beide kwamen aan het einde van de week. Goedkeuring voor mn opzet en… een 8 voor mijn scriptie!

Die 8 werd gevierd met een medestudent in de stad doormiddel van een x aantal wijntjes en een zeer gezellige avond. Mijn doel aan het begin van mn studiejaar was een 8 halen op mijn scriptie, dit is gelukt en ik ben heel blij! Het was een woelig jaar, maar wauw! het resultaat mag er zijn!

Het vieren van de 8 zette ik nog even door in een andere mooie stad, met mn lief op pad naar Brugge. Wat een fijne stad! Wat een fijne biertjes! Wat een fijne mensen en wat een fijn gezelschap! Ik heb weer volop genoten en de glimlach was moeizaam van mijn gezicht te halen. Brugge is een aanrader, de Brugse Zot en Straffe Hendrik ook. We hebben biertjes gedronken in een bekend biercafe (Brugs Beertje) en in het oudste cafe van Brugge (om kwart over 11 's ochtends). Heerlijk gegeten, veel rond gelopen en ook nog gesnoept van de andere Belgische specialiteiten zoals garnalenkroketjes, wafels, frieten en chocola.

Nu dus hard aan de slag met mijn laatste opdracht die nodig is voor mn Bachelor, dan heb ik zomervakantie. Hoera!

De sfeerimpressies:

Gisteren om half 11 's ochtends was ik er wel klaar mee.

Ik heb mijn scriptie ingeleverd, hij was nagekeken door 2 andere personen, nuttige tips gekregen, het woordaantal nog flink terug weten te dringen en ik ben heel tevreden met het resultaat. Het was een erg leuk onderzoek naar het leesgedrag van adolescenten, ik heb er echt veel door geleerd en ik ben alleen maar enthousiaster geworden over mijn eigen toekomstige vakgebied.

Er was geen gestress aan het einde. Het was nog even paragraafnummers neerzetten, bibliografie controleren en opsturen. Spannend was het wel, maar nu is het afwachten en de spanning die nu heerst valt reuze mee.

Na het inlevermoment was het even tijd voor ontspanning, thee en een cupcake in de stad.

Thuis at ik een pistolet met geitenkaas, walnoten en honing en genoot ik van een lekker sapje. Het werd een dag om lekkere dingen te eten.

Mijn voornemen om na mijn scriptie te beginnen met zwemmen nam ik nogal letterlijk want ik lag nog diezelfde middag te spetteren in een lekker warm zwembad. Het was heerlijk! En zo werd het een fijne dag met ook nog lekker eten in de avond en speciaalbiertjes in de stad met fijn gezelschap.

En nu? Ik ben gisteren toch wel begonnen aan het volgende project, mijn paper over Twee vrouwen van Harry Mulisch. Ik zit nu nog in die schrijf-mood en ga een goed begin maken voordat ik dansjes ga doen op Rock Werchter, volgende week.

Even weggelegd op de leuning van mn bank. Dat is binnen handbereik en gebruik ik regelmatig als verlengstuk van mijn bureau.

Gisteren tikte ik per ongeluk tegen de stapel a4tjes aan, die keurig opgestapeld lagen, vol met aantekeningen die inmiddels verwerkt zijn. Ze vielen nog nxe9t niet xedn de prullenbak, maar ik vond het een mooi teken. De conceptversie is er niet meer, de eerste versie van mijn scriptie staat. Nu de laatste check nog en dan de opmaak. En de titel, oh, ja, de titel..

Tot nu toe had ik er nooit zo bij stil gestaan. Afstuderen. De bachelor op de universiteit afronden. Ik?

En nu komt het toch wel heel heel heel dichtbij. De toegang tot de master is zo goed als zeker, als ik mijn scriptie voldoende afrond, maar daar ga ik wel vanuit.

Iets waar ik al 4 jaar naartoe werk, al wel langer als je de havo en het vwo meerekent, maar dan is het nu bijna zover. Ik ben straks iets, ik ben Bachelor of Arts. Toe maar. En wat ik ermee ga doen? Doorstuderen, Master of Arts worden, omdat het kan. Omdat ik het kan.

Na mijn scriptie moet er nog 1 werkstuk geschreven worden, dat moet wel gaan lukken, daarna is het vakantie en wachten op de resultaten, bul aanvragen en inschrijven voor de Master. Ik werk er nu echt naar toe maar vind het ook erg spannend. Het is een doel op zich maar ik stond er nooit zo bij stil.. Nu dus wel.

Ik ga nog even ontspannen, morgen weer hard aan de scriptie!

Toen ik een cursus mindfulness deed werd er gezegd dat de dingen die je dacht of voelde pas 'echt' werden op het moment dat je ze opschreef, of op het moment dat je erover sprak. Door het te delen met anderen, het uit te spreken, het op te schrijven kan je het niet meer voor jezelf ontkennen.

Wat heerlijk veilig is, dingen die spannend zijn voor jezelf houden, niet aan de grote klok hangen, het nog lekker een beetje in de droom wereld plaats laten vinden, ja, dat voelt wel veilig.

Ervaringen uit het verleden maken dat ik voorzichtig ben. Niet er volledig in willen duiken, het niet durven, maar het wel willen. Kunnen dingen die zo verschrikkelijk goed voelen echt zijn? Bestaat dat? Ik deelde het met mijn naaste omgeving, als een soort van test, en het goede gevoel bleef.

Ik moet leren vertrouwen. Op mijzelf, op mijn lichaam, op anderen. In het dagelijks leven, in mijn studie en werk en in mijn persoolijke leven. Durven te geloven, durven een risico te nemen om eventueel onderuit te gaan, maar vooral, durven lief te hebben. Juist de persoon die mij laat lachen en me blij maakt en die het zonnetje net even vaker kan laten schijnen moet ik toe gaan laten. Dat gaat me verbazingwekkend goed af. Zal het dan toch? Kunnen vertrouwen op het goede, mooie en fijne maar vooral ervan genieten. De angsten en onzekerheden vallen langzaam van me af en ik dans de dagen lachend en genietend door.

Ik volg op dit moment nog xe9xe9n hoorcollege per week en deze week ging het over ethiek en religie in literatuur.

De docent vertelde over boeken die over het athexefsme geschreven worden en over reacties op die boeken over athexefsme. Ter illustratie noemde de docent een voorbeeld van een hoogleraar:

'Hij was keurig katholiek opgevoed en is in zijn jeugd ook keurig van zijn geloof af gevallen. Vervolgens heeft hij zich dan wel weer bekeerd en daar schreef hij een boek over.'

Ik moest stiekem een beetje gniffelen om deze docent die heel hard zn best deed zijn eigen visie niet door te laten schemeren.Doordat hij zei dat deze beste man 'keurig van zijn geloof gevallen was', kwam zijn mening subtiel naar voren.

Het is half 12 en ik ben al bij de fysio geweest, overleg gehad met de voorzitter van de opleidingscommissie waar ik vice-voorzitter van ben, ik heb ingeslagen voor een verjaardagskado en zit nu eindelijk aan mn tweede kopje koffie.

Nu werk ik aan een opdracht die ik steeds vergeet te maken. Ondertussen mail ik met iemand van de universiteit om iets te regelen, sms ik met een vriendin, hou ik de rest van de mail in de gaten.

Op de achtergrond klinken de geluiden van buiten door mijn open raam naar binnen terwijl ik meezing met de radio. Oh, en dit alles zonder mijn (ondersteunende) ringen.

Op een andere achtergrond sluimert de scriptie, na een stressmoment afgelopen maandag ben ik best wel weer rustig. De grove tekst staat, 1 deel moet ik nog even hard aan werken en de rest moet goed doorgelopen worden, ik moet schrappen, aanvullen en de volgorde bepalen.

Het streven is de opdracht afmaken vandaag en gelijk inleveren, eigenlijk wil ik ook nog een ondersteunend kopje thee met een vriendin doen en vanavond staat ook al vol.

Had ik een half jaar terug kunnen denken dat zo'n dag nog een op de nabije planning zou komen te staan…? Niet echt, maar ik ben er blij om!

Een fijne dag!

De eerste tweeduizend woorden van mijn scriptie staan op papier. De planning en eerste stukken zijn naar mijn begeleider gestuurd, ieh, eng, spannend, maar de eerste stappen worden nu echt zichtbaar.Het wordt echt, ik ben aan het afstuderen.

Ik voel me steeds beter, ik kan meer aan en ik durf meer. Ben niet bang dat het mis gaat en voel het vertrouwen in mijzelf en mijn lichaam terug komen. Dat voelt niet verkeerd! Koninginnendag werd gevierd, bevrijdingsdag werd gevierd, ik werk weer een paar uur meer en sta lekker vroeg op om een productieve ochtend tegemoet te gaan.

Tussen mijn studie en werk door geniet ik van de zon, de bloemetjes, de vogeltjes en vlinders. Nog meer energie die ik daarvan krijg, naast de glimlach die niet meer van mijn kop af te poetsen is.

Oh, en ondertussen luister ik naar Jonathan Jeremiah. Fijne muziek, fijne vooruitgangen, fijne perspectieven en fijne momenten. Ik kan ze hebben.

Doe boeken die ik voor mijn scriptie gebruik, heb ik in ieder geval al stuk gelezen.

Komende week streven naar de eerste letters op papier.